Theorie vs. praktijk (Esmée)

De zorg is mensenwerk, veel dingen kunnen bijvoorbeeld niet door robots gedaan worden. Op school leren we veel verschillende dingen: handelingen, omgaan met mensen, hoe het menselijk lichaam werkt en ziektebeelden. Maar op stage merk ik dat je hier soms niet zo veel aan hebt…


Zoals wassen: op school leren we dit op een pop, dat is natuurlijk heel grappig, maar de eerste keer dat ik een echt iemand moest wassen, vond ik toch wel erg spannend.

Zo zijn er meer dingen;  iemand die op sterven ligt en uiteindelijk overlijdt. Op school leren we de symptomen en rituelen hiervan en hoe het met het lichaam gaat anatomisch gezien. Over de begeleiding van nabestaanden heb ik nog niks geleerd, dit kun je ook alleen maar in de praktijk leren vind ik. Ik voel mij altijd redelijk ongemakkelijk als ik een appartement betreed waarin iemand overleden is en de nabestaanden aanwezig zijn.

Maar ook gedrag…
Ik had een vrouw op stage die een laag IQ had, waarschijnlijk ook dementie en een eigen willetje, ook praatte ze Fries. De eerste keer nam mijn begeleider mij mee naar deze vrouw, zij stond nu op ons lijstje. Maar toen ik haar voor de eerste keer zag, schrok ik…

Mevrouw S. had last van probleemgedrag: slaan, spugen, knijpen, schoppen en uitschelden.
Vooral het uitschelden vond ik erg intimiderend; “jij met je rotkop!”,  “dikke bongel”,  “lellebel”,  “Ik sla die dea” (“ik sla je dood”), “ik spuw die foar de bek” (“ik spuug  jou voor je hoofd”), “hoer!”, “ik bin kroandea…” (“ik ben kraandood…”). Je hoorde het dagelijks, maar hoe ga je hier nou mee om? Als mevrouw S. iets deed wat niet kon/mocht dan zei ik meestal op boze toon: “Dot mei net!” (“Dat mag niet!”). Ook reageerde ik vaak wat sarcastisch, op “ik bin kroandea…” (“ik ben kraandood…”) reageerde ik vaak met: “u bent niet dood want dan praatte u niet meer”.

Toch was ze er soms goed bij met haar verstand, als ik Nederlands praatte, praatte ze ook Nederlands terug tegen mij.  “Wat wilt u drinken?” “Geef mij thee.”

Mevrouw S. is een paar weken geleden overleden. Op de afdeling vindt iedereen dit erg jammer, ook al was ze niet altijd de makkelijkste, ze was wel erg leuk om te verzorgen. Ik ben blij dat ik haar heb verzorgd, ik heb daardoor veel geleerd, dit mooie mensje zal ik niet snel vergeten.