Harriëtte: van stagiaire tot dochter tot conducteur

Goedemorgen, hallo mevrouw. De dag is weer begonnen, het is al kwart voor 9. Wilt u ook van bed af ? Nee? En waarom wilt u niet? U bent moe, natuurlijk snap ik dat met zo’n 80 lentes jong. Het is ook niet niks om met uw broze botten en stijfheid meteen in de benen te komen. Zal ik het gordijn misschien even voor u open doen ? Zo ziet u de zon schijnen en misschien heeft u dan iets meer zin om uit bed te komen.

Ik ben uw dochter ? Nee, ik ben de stagiaire van de afdeling en ik wil u graag helpen met de ADL. Of het vandaag zondag is ? Nee, vandaag is het woensdag, een doordeweekse mooie lentedag. Vindt u het niet een leuk idee om vanmiddag een wandeling te maken of wilt u liever binnen blijven? Nee, mevrouw uw hoeft vandaag niet op te passen, de kleine kinderen passen vandaag op zichzelf. Vandaag heeft u vrij, net als morgen, overmorgen en ga zo maar door.
Het is natuurlijk ook niet makkelijk om van de een op andere dag alles aan iemand anders over te laten, alles wordt voor u geregeld van de ADL  tot aan het advocaatje laat op de avond. O sorry mevrouw natuurlijk zal ik mijn brood opeten en mijn drinken opdrinken maar dit broodje kaas hier wat volgens u voor mij is, is voor u. Om u wat meer vezels en voedingstoffen te geven, dat is wel nodig als ik uw dunne armen soms onder het vestje vandaan zie komen.
 Waar bent u naar op weg mevrouw? Naar uw goede vriendin in het zuiden van het land? Zozo dat is nogal een tocht die u af moet leggen, en u bent nog wel te voet. Wat zegt u nu? Nee, vandaag ben ik geen conducteur maar een medereiziger die straks een andere afslag neemt naar de uitgang van het verpleeghuis om te kijken of ik de trein van naar huis nog kan halen.